Ik zat net op een terras in Japan, zweette van de pittige Nigeriansse curry die ik net naar binnen had gewerkt, en genoot van een ijskoude cola, toen ik ineens die vent in de gaten kreeg. Die gast die ooit beroemd werd omdat hij een vrouwelijke streamer met geweld kuste. Mijn hart begon meteen sneller te kloppen, maar ik bleef doen alsof ik niets doorhad. Pas toen ik hem weer zag rondsnuffelen, voelde ik dat ik geen keuze had.
CONTENT:
“Wow, Ken, je bent wel gespierd geworden, zeg. Waar ben je mee bezig? ”
“Zeg maar gewoon ‘yolked’, bro. Dat is het woord.
Ik word echt groot, man. ”
Ik stond daar in de snikhete Japanse middag, zweette als een otter, en probeerde mijn pittige nigerianse kost naar binnen te werken. Bro, die curry was genadeloos. Mijn lippen werden er rood van en het zweet droop van mijn kin.
Toen ik opkeek, schrok ik me rot: daar wandelden een paar meiden voorbij. Mijn energie schoot omhoog. Ik had net nog liggen flirten met een Thaise meid, nota bene terwijl haar vriend naast haar stond. Dat was nipt geweest, heel nipt.
“God heeft me beschermd, bro. Ik zei toch, Hij geeft mij beter. Betere meiden, rechtvaardig voor mij. ”
Ik bleef doorlullen, doorbuik, en koffers.
Het was druk op straat, allemaal mensen die zich vermaakten. Ik zag een vent die er gek uitzag en ik herkende hem meteen: die kerel die beroemd werd omdat hij een vrouwelijke streamer met geweld kuste. Hij keek echt louche om zich heen. “Let op die gast, bro.
Dat is een gevaarlijk type. ”
Ik bleef scannen, ondertussen wat drinken halen. Cola. Ijskoud.
Die eerste slok na die pittige curry was als vuurwerk in mijn mond. Even was ik gelukkig. “Kom maar door, man. Dit is vuur, bro.
”
Twee jongens kwamen naar me toe. Ze herkenden me van een video die ik negen maanden geleden had opgenomen en die viraal was gegaan. Ze keken me aan alsof ik een vriend was. “Ken, weet je nog?
Die video van jou? ”
Ik knikte, een beetje verbaasd dat ze me nog herinnerden. Daarna zag ik een andere groep, allemaal jongens uit Chili. Ik zei ze gedag, deed een kort praatje, vroeg of ze een vriendin hadden.
Ze waren single. Ik lachte en liet ze verder gaan. De dag was warm, de mensen waren vrolijk. Er werd gedanst op straat, een meid ging volledig los.
Toen zag ik plots die ene vent weer. Dezelfde die me al eerder was opgevallen. Hij was bezig, liep laag en geïntimideerd, stond ineens midden op straat. “GEZELLIG, MAN.
WE STAAN WEL MIDDEN OP DE WEG. ”
Het werd ineens chaotischer. Er stonden twee lui tegenover elkaar, er viel een harde tik, mensen gingen uit elkaar. Iemand riep dat er gevochten werd.
Alsof de spanning uit de lucht kwam vallen. En toen, vlak voor ik iets kon doen, zag ik dat ene wat ik niet had willen zien. Die vent stond oog in oog met een meid die ik kende. Ze had hem afgewezen.
En hij leek daar heel boos over te zijn. “Luister, ik ken jou,” zei hij tegen haar. Ik verstijfde. Hij deed een stap naar haar toe.
“Nee,” zei ik. “Niet doen. ”
Maar hij deed het toch. Hij greep haar vast, zo voor mijn ogen, midden op straat.
Ze glide en probeerde zich los te rukken. Mijn hart bonsde. Ik hoorde mijn eigen stem te luid zeggen:
“NU GA JE STOPPEN. ”
Iedereen keek.
Niemand deed iets. En toen kwam die meid los, rende weg, en liet mij alleen achter met die vent. Zijn ogen vonden de mijne. Een seconde lang was er absolute stilte.
Toen liep hij langzaam naar me toe. En ik besefte: ik stond hier niet alleen maar om een rijtje olie te kopen. Dit ging mijn laatste rustige avond worden.
