Es isch de Tag vo sinere Pensionsfier gsi, und er het under eme grosse Lüster gstande, vor 200 Lüt, und het gseit, ich heig kei Abschluss, kei Zuekunft, und kei andere Zweck im Läbe, usser vo de Familie z läbe. S’Gelächter isch i Wälle cho. Ich ha gspürt, wie es sich über de ganze Saal usbreitet het, vo de Tisch bi de Bühni bis zu de Gäscht, wo am Bar gstande sind. Mis Sektglas isch chalt gsi i mine Fingere, aber mis Gsicht isch komisch ruhig blibe.
Ich ha nöd gwiinet. Ich ha d’Auge nöd abgwendet. Ich ha eifach gwartet, bis de Raum still worde isch, bin ufgstande, und ha mis Glas zu ihm ghebt.
„Gratulation zu 40 Jahr, Papa,
