Ik zat drie uur en tweeëntwintig minuten in dat restaurant terwijl hij met zijn vrienden een weddenschap had over hoelang ik zou blijven wachten. Toen hij eindelijk binnenkwam en iedereen liet…
Het was ons vijfde huwelijksjaar en ik zat al drie uur en tweeëntwintig minuten in die aftandse trattoria. Mijn man was nog steeds nergens te bekennen. Eindelijk hoorde ik gelach bij de deur. Hij kwam binnen met zijn drie maten, allemaal grijnzend alsof ze de hoofdprijs hadden gewonnen. “Zien jullie dat? ” riep hij luid … Read more